به صاحب وبلاگ بگین

با پسورد قدیمی  بیاد بالا

در گورستان خاطره ها،آنجا که نگاه نگران ، مادری به بازگشت فرزندش متوقف شده و به خاک سپرده شده آنجا که فقط  سکوت است و سکوت است و سکوت ....

به راستی چگونه می توان تکبر را معنا کرد؟

دوباره تنهایی برایم معنا گرفته   دوباره سایۀ سیاه ترسناکی دررویاهایم پیدا شده است  و کم کم  رویاهای سفید من را به تاریکی می کشد چرا؟چون پست ترین آدمم ،چون دل کسی را شکستم  یا بخاطر اینکه کسی را دوست دارم؟

دوباره و دوباره تنهایی در برابرم مقاومت می کند و این خود منم باید بذارمش کنار ولی خدای من نمیتوانم

دنیایی پر از جوش و خروش  ،دنیایی پر از عشق و محبت  ،پر از از بوی زندگی و بوی خوش او تبدیل شده است به دنیای کسل کننده  و دنیای پر ازهوس و پر از بوی نفرت و بوی گند انتقام از این دنیا..

چرا ما آدمها غرور داریم؟ چرا وقتی یکی رو دوست داریم نمی گیم؟ چرا میذاریم اون بره بعد فریاد میزنیم که دوسش داریم؟البته بعضیها هم فریاد می زنن ولی عکس العملی نمی بینن..

عشق چیه؟هوس ، بوسه، روابط نامشروع......  برایم عشق را معنا کنید

چرا همه عشق و دوست داشتن رو در روابط نامشروع می بینن؟

چرا کسی نمی گه که عشق معرفت می خواهد ،حیا می خواهد، نجابت می خواهد،فریاد رو دوست نداره،دل بیقرار می خواهد، صورت قرمز می خواهد  و نگاهی پر از محبت و آتش عشق می خواهد...

یه روز یکی از آشناها به من گفت :فری طرز زندگی کردنت رو عوض کن  طوری زندگی کن که کسی عاشقت بشه و تو هم اون رو بپرستی ،،،،، ولی من طوری زندگی کردم و خواهم کرد که کسی عاشقم نشد و خودم هم عاشق کسی نشدم به نظر من این درستش هست البته دوست داشتن یک چیز دیگس که آدم باید در زندگیش یکی رو حداقل دوست داشته باشه.

عشق منطق نمی پذیره ،عشق نمی گه فلانی زشته..

خالم می گه عشق بعد از ازدواج خیلی بهتره من کمی باهاش موافقم  ولی در این جمله باید گفت که دوست داشتن بعد از ازدواج نه

عشق  چون عشق همیشه شیرین   ... نظر کلی من اینه که کسی عاشق می شه که خداوند از اون راضی باشه و کسی لیاقت عشق رو داره که بتونه پا روی هوس خودش بذاره و عشق رو با هوس اشتباه نگیره    من که یه عاشق واقعی ندیدم ..........

خدایا تو را سپاسگزاریم که به ما عقل و بدنی سالم عطا کردی

خدایا از تو ممنونم که در وجودم احساس عاشق شدن و شعر گفتن را نهادی ..

خدایا از تو ممنونم که به من قلب دادی که کسی را در آن جای دهم ..

نمیدونم من لیاقتش رو ندارم یا ...... ..} انقدر امشب گرفته ام که نمیدونم چکار کنم تنها راهم رفتن به سایتهای الکی  هستش

اینم نمیدونم چرا بعضیا میان می بینن نظر نیمدن خب شاید دوست ندارن اصلا من سننه  از غم بگم هر چی گفتم کم گفتم از شادی بگم درست بلد نیستم در موردش حرف بزنم اصلا چرا من وبلاگ زدم ؟؟/

همه ی آدمها وقتی می بینن یکی هست که خیلی خیلی دوستشون داره ولی چشم خودشون دنبال یکی دیگس میمونن چی بگن به اون طرف و هیچ وقت هم حاضر نمیشن بهش آره بگن حالا اون آدمی که چشش دنبالش زیاد محل نمیذاره ها  ولی باز هم دوسش داره این خصلت آدمهاس

تا چند وقت پیش مخالف این حرف بودم که بیشتر دخترا بی وفان اما حالا واقعاْ به این حرف رسیدم و شک ندارم که همه راست میگن بخاطر همین دیگه بحث نمیکنم واسه این مسئله آخه قبلا مثل بلبل واسه این مسئله حرف میزدم ولی حالا نه

این شعر هم از خودمه بخونینش خوبه

زندگی:

زندگی رویا نیست

زندگی تنها نیست

ساختن و سوزاندن است

در نبودنها ،نشان بودن است

در طواف قبر یاران خفتن است

ترس از قیامت گفتن است

زندگی چیست؟ زندگی زیباییست

"ز" آن رویا ئیست

"ن " آن  نورانی، عاشقانه بودن

"د" آن  ،دل را به نگاهی آسودن

"گ" آن، گاهی بی هوا دلتنگی

"ی"آن ، یاری با روزگار سنگی

زندگی شادی بود،خنده ها را دیدن

لحظه ای غم ها را ، از نگاهی چیدن

نمیدونم حال من رو میفهمید یا نه ولی اگر کسی را دوست دارید هیچ وقت ترکش نکیند حتی اگر بدترین آدم باشه   

 قسم"

قسم به اشکهای مادران به پای فرزندان خویش

که اشکهای من از آن توست

به کسانی که دوستشان دارم و دوستم دارند

تو را دوست میدارم

به غزل حافظ تو را دوست می دارم

من چشم در راهم و چشمانم به دنبال قلب مهربان توست

قسم به صدای دلنشینت

که دلم هوای صدای تو را کرده است

به آنهایی که دیوانه اند و عاشق

تو را دوست می دارم

در این تلاطم هیاهوی فلک

قسم که تنها چشم من تو در من جان گرفته است

به فلک و خورشید و ماه

که من نیلوفری بودم در دل مردابی تو

به خدایی که آفرید تو را

تو را دوست میدارم

قسم به لیلی و مجنون

به عشق فرهاد و شیرین

تو را دوست می دارم

و به هر اشک من در صبح

که تو را دوست میدارم

به قلب سیاهم که بر آن نوشته

تنها تو را میپرستم

به چشمان اشک بار عاشق

که هزار بار برایت بمیرم

که هزار بار برایت جان میدهم

خودم را به آب و آتش میزنم

که ببینم چشمان خمارت را یک بار دیگر

قسم به گل لاله و شبنم

که عطرشان همانند عطر توست

تو را دوست میدارم

به بزرگی آسمان و به سفیدی قلبت

قسم که تو را دوست میدارم

و هزار بار قسم میخورم

که اگر برگردی

همانند قبل فروغی در آغوش تو می شوم

و پر میگشویم به سوی آسمان بزرگ ، با بالهای تو

به روح عزیزانم  رفته ام

به جان عزیزانم

که تو را می پرستم

و قسم به چشمان خمارت

که تو را تا حد مرگ دوست دارم

امروز رفته بودم کلاس شعر خیلی خوب بود با یکی از شعرهام اشک دوستم رو در اوردم آخه من همۀ شعرهام از رفتن و غم و مرگ  .ولی تو این یکی شعرم همه چیز رو توصیف کرده بودم وفتی درستش کردم براتون میذارم 

در کلاس شعر همه احساساتی هستند مخصوصا خانم تنها

پری،ساقی،اقاقی عصیان ،فروغ (که خودمم)،رها،چکامه و زینب همۀ اینها عزیزان من هستند البته زیادن حال نداشتم همشون رو بگم

ایلیا جان در نظرات نوشته بود که شب زیباست و این چیزا 

آره ایلیا جان شما درست میگی با اینکه این همه زیباست ولی من شبها دلم میگره و دوست دارم فریاد بزنم  من شب رو خیلی دوست دارم چون بعضی اوقات به آدم آرامش میده ولی ............

میدونین دیگه حالم از این آدمهای الکی بهم میخوره از کسایی که دورو بازی در میارن یا مثل عروسکهای کوکی هستند فقط بلدن بگن دوست دارم یا حالا حرفهای چرت دیگه ای نمی دونم شاید به شما بر بخوره ولی من متنفرم از ذات مردها  شاید دل ببندم به یکی چون آدمم احساس دارم ولی میدونم یه روزی باید جدایی صداش در بیاد  و من رو از اون جدا کنه ولی آخر جون به جونشون کنن ذاتشون همینه کاریشئن نمیشه کرد البته خوبش هم هست ولی خیلی کم .. نمیدونم والا

این شعری که براتون میذارم از خودمه خیلی دوستش دارم

"تاریک تر از سیاهی  "

شبی خواهم مرد

شبی ناتوان و تاریک

و تنم پوشیده می شود در خاک

و دست سر خاک

با گرمی تنم را استقبال می کند

اشک لرزان عزیزان

بر روز رفتنم جاریست

شبی خواهم مرد

به دور از هر دردی ،بدون هیچ آهی

و امروز دوشنبه است روزی که عشق آفریده شد

و من در خود خواهم کشید دیواری

از جنس حریر

و چشمان دیگری در من گشوده می شود

خداحافظ چشمهای مجازی من

و می روم از این دیار سرد

میکشم خودم را به آتشی  گرم

شبی خواهم مرد

خالی شده از هر چه رویا

از زخم تمتهای بی پرده

تن را به آنشی می زنم

تا لحظۀ پایان خود

و رنگ کرباس سپید ، پوشیده بر اندام من

و طرح اشک چشمها ،فریاد سوگ سایه ها

""ای وای او زود رفت""

گر کوچکی ، کوچکیها مال تو

من عروسک نمی خواهم

عروسکها مال تو

همین شب لامسب که میاد آدم یطوری میشه  حالا هر چقدر دورت هم شلوغ باشه و بگی و بخندی باز هم دلت یطوریه و یه صحنه اشک بار ببینی تمام دیگه کی جلو اشکت رو می گیره حلا تا خالی هم نکنی بیخیال نمیشه هی می گی خو بسه دیگه باز هم میاد همینطور.:((:(دلم به طور افتضا تنگیده

امروز رفتم پیاده روی (بچه ها شاخ در اوردند) آخه من حال و حوصله نداشتم و ندارم      بعد که من رو دیدند نامردا با حالت مطلک (فکر کنم غلط نوشتم)هان فری اینجا؟ منم هیچی نگفتم دیگه... تو خونه هیچ کاری نداشتم حوصلم واقعاً سر رفته بود مجبور شدم برم ،  البته برای سلامتی خیلی خوب ولی ماییم که دریغ می کنیم  بخاطر همینه هر چی می خوریم باز هم میخوریم اصلاً نه انگار که انگار یه تناسب اندامی هم وجود داره..

اون سری عمه ام می گفت: دختر باید اندامش مثل مانکن باشه خوشکل ،کمر باریک ، البته کمی تپل دیگه دستا قلمی ،اصلاً شکم نداشته باشه و از این حرفها...  منم بعد از چند دقیقه گفتم آخه عمه جان کی دیگه به لاغر نگاه می کنه همه تپل بانمک دوست دارن  به جونه ننم که خیلی ماهه هیمن حرفم شر شد... هلهههههههههه  دیگه قسم خوردم جلو این عمم اینطور حرف نزنم  عمه ام حرفم نداره ها آخر پایه ای  ولی گاهی اوقات رو مخت راه میره من موندم شوهر عمه ام چی می کشه (خدا صبر بده به همچین آدمهایی بلاخص شوهر عمۀ من) 

آره دیگه عزیزان من    خب من برم امیدوارم هر جا هستید و خواهید بود هیچ وقت غم روزگار رو ندیده باشید و نبینید.خیلی دوستون دارم

باز هم ديشب خوابش را ديدم
نگاهش مي خنديد .
شوق در دلم جوشيد .
درياي عشقم طوفاني شد
و بي اختيار خود را در آغوشش انداختم .
آغوشي که در دوران پاک کودکي گهواره ام بود .
گهواره اي از مهر
که در هنگام ترنم
لالايي عشق بر لبانش،
مرا تا ديار رويا پر مي داد.....

خود را در آغوشش انداختم
و صورت مهربانش را غرق بوسه کردم ,
صورت مهرباني را که آيينه صفا بود .
دست بر چهره اش کشيدم .
لطافت چهره اي که نسيم بود .
عطر مهر را از وجود هميشه بهارش استشمام کردم
و به درخت وجودم شكوفه نشست.....

چقدر حرف که در دلم به بند کشيده شده
و همرازي نيست
تا برايش بگويم ...
در زندان تنهايي اسيرم.....
سر بر سينه ات گذاشتم
تا باز موسقي قلب پر مهرت را بشنوم ,
بلکه پروانه هاي شوق
در دلم به رقص دربيايند .
سر بر سينه ات گذاشتم
و آرام پرسيدم :
کجايي ؟
دل تنگ توام ...
و تو خنديدي
مثل هميشه دست پر مهرت را بر سرم كشيدي
و من مالامال از شوق شدم .......

اما،
ناگهان از خواب پريدم ,
آيينه رويا در دلم شکست
و چهره پر مهرت پر کشيد و رفت
و من ماندم با کوهي از غم
در اين برزخ
و کابوس هايي که به حقيقت مي پيوندند .
من ماندم
با غمي جان کاه
که باز در دلم جوانه خواهد زد.
مادر جان
هنوز هم دوستت دارم .
هنوز هم تو بهتريني....